Dziewięciu salezjanów – ks. Jan Świerc i jego towarzysze – zostało włączonych w poczet błogosławionych Kościoła katolickiego. Będą oni wspominani liturgicznie co roku 23 maja.
Uroczystości beatyfikacyjne kapłanów zabitych w czasie II wojny światowej odbywają się w sobotę w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie. Mszy przewodniczy prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro. Bierze w niej udział m.in. prezydent Karol Nawrocki.
Na ołtarze zostali wyniesieni księża salezjanie: Jan Świerc, Ignacy Antonowicz, Ignacy Dobiasz, Karol Golda, Franciszek Harazim, Franciszek Miśka, Ludwik Mroczek, Włodzimierz Szembek i Kazimierz Wojciechowski. Zginęli oni w latach 1941-1942 w niemieckich nazistowskich obozach zagłady Auschwitz i Dachau. Kapłani zostali uznani za ofiary wojny zamordowane „z nienawiści do wiary”. Dekret o ich męczeństwie w październiku 2025 r. zatwierdził papież Leon XIV.
Podczas obrzędu beatyfikacyjnego odczytano list apostolski papieża, który wyraził w nim zgodę, by kapłani z Towarzystwa św. Franciszka Salezego jako „gorliwi głosiciele Ewangelii, którzy z miłości do braci nie bali się świadczyć o Chrystusie Panu aż do przelania krwi” – byli nazywani błogosławionymi i corocznie czczeni. Będą wspominani przez lokalny Kościół co roku 23 maja.
W Sanktuarium podczas uroczystości odsłonięto obraz przedstawiający wszystkich dziewięciu kapłanów, namalowany przez salezjanów Roberta i Leszka Kruczków. Złożono też pamiątki po beatyfikowanych, przyniesione przez wspólnotę zakonną i rodziny zamordowanych. Wśród nich znalazły się m.in. ziemia z Auschwitz, testament ks. Świerca, list z obozu ks. Mroczka, notes z zapiskami ks. Szembeka. Pamiątki po beatyfikowanych mogą być relikwiami drugiego stopnia.
Prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro w homilii zaznaczył, że sobotnie uroczystości nie są świętowaniem tragicznych okoliczności ich aresztowania i śmierci, ale „chwały Jezusa Chrystusa, która promieniuje ze świadectwa tych kapłanów”.
– Oddali życie jako męczennicy Chrystusa i Kościoła: kiedy nienawiść antyreligijna, przemoc i niesprawiedliwość, które szalały w ubiegłym stuleciu, próbowały rozproszyć owczarnię, oni nie uciekli. Pozostali wierni swojemu powołaniu salezjańskich kapłanów aż do momentu aresztowania i późniejszej śmierci męczeńskiej. Ich krew, przelana w duchu ewangelicznej wierności Chrystusowi, stała się prawdziwym ziarnem pokoju i braterstwa w tak mrocznych i pełnych przemocy czasach – powiedział kard. Marcello Semeraro.
Wskazał, że uroczystość jest także wezwaniem dla młodych do „życia pełnego, autentycznego, zdolnego do bycia darem”, dla salezjanów, na których spoczywa dziedzictwo nowych błogosławionych, kapłanów – by w posłudze pozostali wierni Bogu i człowiekowi, a także dla wszystkich wiernych, żeby byli zdolni do „odważnych wyborów”.
Podczas uroczystości metropolita krakowski kardynał Grzegorz Ryś zwrócił szczególną uwagę na życiorys najmłodszego z błogosławionych – ks. Karola Goldy, który zginął w wieku 28 lat za to, że – jak wskazał kardynał – spowiadał niemieckich żołnierzy, także z obozu Auschwitz.
– On oddał życie nie za przyjaciół. On oddał życie za nieprzyjaciół. Bo wiara pozwalała mu w nieprzyjaciołach widzieć braci – powiedział kard. Ryś.
Zwrócił się do młodych, życząc „takiego doświadczenia miłości, szalonej, która przekracza wszystkie granice, zwycięża zło dobrem, jest niepowstrzymana”.
23 maja 1941 r. gestapo aresztowało księży salezjanów zamieszkujących dom zakonny na Dębnikach. Zostali przewiezieni do więzienia Montelupich, a w czerwcu przetransportowani do KL Auschwitz. Wśród nich był proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie i dyrektor lokalnej wspólnoty salezjańskiej ks. Jan Świerc (1877-1941), ks. Ignacy Antonowicz (1890–1941), ks. Ignacy Dobiasz (1880-1941), ks. Franciszek Harazim (1885-1941) i ks. Kazimierz Wojciechowski (1904-1941). Zginęli w wyniku brutalnych tortur w obozie w czerwcu i lipcu 1941 r.
Ks. Karol Golda (1914-1942) podczas wojny pracował duszpastersko m.in. w Poznaniu i Oświęcimiu. 31 grudnia 1941 r. został aresztowany przez gestapo za spowiadanie niemieckiego żołnierza, co było zabronione przez okupanta. Trafił do KL Auschwitz, gdzie spędził pięć miesięcy, poddawany torturom i karze bunkra głodowego. Zginął 14 maja 1942 r.
Ks. Franciszek Miśka (1898-1942) na początku II wojny był kapelanem wojskowym, później proboszczem w Lądzie. Po przekształceniu tamtejszego zakładu salezjańskiego w więzienie dla duchownych gestapo mianowało go przełożonym internowanych. Z Lądu przeniesiono go do obozu przejściowego w Konstantynowie k. Łodzi, a następnie do obozu w Dachau. Zmarł z choroby i wycieńczenia 30 maja 1942 r. Przed śmiercią modlił się i pocieszał innych.
Ks. Ludwik Mroczek (1905-1942) podczas okupacji posługiwał w Częstochowie i Krakowie. Według niektórych źródeł był zaangażowany w działalność konspiracyjną. Aresztowany przez gestapo 22 maja 1941 r. w krakowskim seminarium, po pobycie na Montelupich trafił do KL Auschwitz. Ciężko pobity w obozie, zmarł 5 stycznia 1942 r.
Ks. Włodzimierz Szembek (1883-1942) dobrowolnie oddał się w ręce gestapo 9 lipca 1942 r. w domu salezjańskim w Skawie, by ochronić starszego przełożonego zakonu. Był przetrzymywany w więzieniach w Nowym Targu i Zakopanem, brutalnie torturowany, następnie przewieziony do Auschwitz. Zmarł w wyniku wycieńczenia i tortur 18 września 1942 r.
Dziewięciu salezjanów należy do grupy 122 osób, wobec których 17 września 2003 r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej. 24 maja 2011 r. w Pelplinie zakończył się etap diecezjalny, a wszystkie dokumenty przesłano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
W marcu 2023 r. konsultorzy historycy Dykasterii ds. Kanonizacyjnych wyrazili pozytywną opinię odnośnie do ks. Jana Świerca i ośmiu towarzyszy, kapłanów Towarzystwa św. Franciszka Salezego, zamordowanych „in odium fidei” – „z nienawiści do wiary” w niemieckich obozach zagłady w latach 1941-1942. (PAP)
The post Dziewięciu salezjanów męczenników zostało włączonych w poczet błogosławionych appeared first on Ilustrowany Kurier Codzienny IKC.